|
||||||||
|
|
||||||||
|
|
|
|
Nevcihan Oktar | |||||
|
Yaşam, hayat
nedir? Su gibi parmaklarımızın arasından akıp giden şey mi?” Peki
ölüm ne? Ölüm bu kadar kesin birşey olamaz. Eğer bu kadar büyük
bir umutsuzluk demekse, o
halde insanlar neden dünyaya geliyor?” S82 “Ölüm, unutmaktır,
hepsi bu.” S 86 “Ruh, vücutttan
ayrı olarak, gerçekten varsa ve yeniden doğuyorsa, bu mekanizmayı
anlamaya çalışmaktan daha normal ne olabilir? Ölünce ne olduğunu
bilmek istiyordu. Ya kendisi nereden geliyordu? Nereye doğru
gidiyordu? Kimdi? Neden günün birinde ölmek gerekiyordu.” S 96
“Ölüm
hayatın parçası. Her şey sonunda yok olur” S 104.” Bir insanı öldürmek
niçin suç?” S123 İnsanı insan yapan değerler sorgulanıyor.
S143 intihar olgusu irdeleniyor.” Hayat unutmak üzerine kurulu.
Unutmazsak, nasıl başka bir hayata başlar ve yeniden mutlu olurduk?”
S 136 Varoluş sorgulanıyor.S159
. Bütün
ölülerin kemiklerinin ve ruhlarının bir araya geldiği, hiçbir zaman
unutulmayacak bir mezar yapmak için, Beyaz bir Buddha heykeli yapar, çünkü
kemikler varlığın yeryüzünden geçişin ispatıdır. “Hiçlik karşısında herkesin eşitliği , işte ölüm bu” S 191
|
||||||