Kabuk Adam
Aslı Erdoğan


Anasayfaya
Eleştiri sayfasına

14..06.2016

  Editörün Notu:  "Size Kabuk Adam’ın öyküsünü anlatacağım, tropik bir adayı, cinayet ve işkencenin, şiddetin bataklığında filizlenen bir aşkı, içinde yetiştiği toprak kadar acı dolu bir aşkı anlatacağım. Çıldırtıcı gücünü sonuna dek yaşanmayan arzulardan, en gizli hayallerden alan bir tutkuyu, ölümle yaşamın sınırında kurulan mucizevi bir dostluğu ve bütün yıkımların nedeni olan korkuyu, insanın en temel özelliği olan korkusunu, alçaklığını, umutsuz yalnızlığını... Tropiklerde, o gözlerden ırak adada öğrendim ki, cennetle cehennem iç içedir, ancak bir katil bir peygamber olabilir, ve insan bir başkasına, aynı karabüyü ayinlerindeki gibi, dönüşebilir, çünkü insanın tam zıddı gene kendisidir."

  Kabuk Adam İçindeki Derinlikler
Hayaller ve Harfler
Hülya Soyşekerci

http://sanatedebiyatsitem.blogspot.com

“Yaşadığımız anları dondurup cümlelere dökme çabası, çiçekleri kurutup kitap yaprakları arasında ölümsüzleştirmeye benzer. Hepimizin çoktan öğrendiği gibi, bir öykü, gerçekten yaşanmış da olsa, gerçekliği yansıtmaktan çok uzaktır, onun birkaç resminden, simgesinden oluşmuştur. Az sonra başlayacağım, Karayipler’de geçen o korkunç öyküyü yaşamış kişi benim. Oysa biliyorum ki, son noktayı koyduğumda, elimde bulacağım, gerçeğin tortusundan ibaret olacak.” (s.1)

Aslı Erdoğan’ın 1994’te yayımlanan ilk kitabı Kabuk Adam’ın ilk sayfasından cümleler. Henüz yirmili yaşlarının sonundayken yazdığı Kabuk Adam, geleceğin umut veren bir yazarını müjdeleyen, derinlikli, ışıltılı ve nitelikli anlatımlarla dolu. Hayatla edebiyatın buluşma noktasındaki gizemi erken yaşlarda keşfeden Aslı Erdoğan, Kabuk Adam’dan itibaren yazdığı her öykü ve romanda, dilin sözcükleriyle yaratıcı bir bale yapıyor adeta; zarafet, düşünsel derinlik ve hayatın özünü yakalamış bir bilgelikle yazıyor.

Bu kısa roman, az sayıda sözcükle yaşamın derinliklerine ulaşabilen anlam dünyasıyla, insanı ve hayatı kavrayış biçimindeki farklılık ve özgünlüğüyle dikkati çeken yoğun bir eserdir. “Kabuk” sözcüğünün zihinde uyandırdığı çağrışımların oluşturduğu imgeler ağı, metnin içinden dışa doğru genişleyen bir anlam evrenine açılır. Metnin hayata dokunmasıyla oluşan iç derinliklere bakınca içimizde uçurumlar açılır sessizce. Nietzsche’ye atfedilen bir söz vardır; “Sen uçurumun dibine baktığında uçurum da senin içine bakar.” Aslı Erdoğan’ın metinlerini okurken o duyguyu yaşarız; onun, kendi kahramanları üzerinden kendisiyle yüzleşmesindeki karmaşanın cazibesi bizi büyüler; kendi içimizde sakladıklarımızla, içteki acı ve travmalarımızla, unutmak istediklerimizle yüzleşiriz: “Herhangi bir iz taşınıyorsa eğer, bu bir zamanlar bir yara açıldığındandır.” (s.1) der Aslı Erdoğan Kabuk Adam’da.

Aslı Erdoğan “kabuk” ve “adam” sözcüklerini yan yana getirerek metninin anlam olanaklarını genişletir. Uzak ve sıcak denizlerde, Karayip adalarında geçer romanın ana olayı. Okyanusun derinliklerinden çıkardığı deniz kabuklarını satarak yaşamını sürdüren bir yerlidir Tony. Çevresindekiler onu Kabuk Adam diye çağırırlar. Romanın anlatıcısı olan genç fizikçi kadınının yolu, bir fizik kongresi dolayısıyla bu uzak adaya düşer. Orada Kabuk Adam’la karşılaşır ve aralarında inanılmaz, büyülü bir yakınlık doğar. Onunla konuştukça kendi iç dünyası bir istiridyenin kabuğu gibi açılır yavaşça. Kabuk Adam, okyanusun derinliklerinden kabuk çıkarır gibi genç kadının yüreğinin derinliklerinden gün yüzüne çıkarır, onun diplerde saklı acı gerçeklerini.
 
Sevgisiz geçen bir çocukluk; iletişimsizlik, yalnızlık, içe kapanma… Kitapların dünyasına sığınma… Anne babasının koşullu sevgisinin baskısını içten içe duyumsayan anlatıcı, çocukluğundan itibaren başarıya endeksli bir yaşam tarzı içindedir. Ailesi ve çevresindekiler, başarılı oldukça ona sevgi ve ilgi gösterirler. O nedenle, üstün bir başarı grafiği çizer; en iyi okulları sınavla kazanır, en iyi üniversitelerden birinde okur. Üniversite sonrasında fizikçi bir bilim kadını olarak yüksek lisans ve doktora derecelerine koşar. Hayat bir başarı zinciridir onun için; insanı esir alan, acıtan, yapayalnız bırakan bir başarı zinciri.

Anlatıcı, daha altı yaşındayken annesinin evi terk etmesiyle ilk güven bunalımını, ilk kırılmayı ve incinmeyi yaşar. Bir gün babasının eve tabancayla gelip annesini bu silahla öldüreceğini söylemesi, onda çok sarsıcı bir etki ve korku yaratır. Baba/erkek ile ölüm/öldürme kavramları küçücük bilincinde iç içe geçer; baba ve katil kavramları birbiriyle örtüşüverir bir anda. Gerçekleşen bir cinayet söz konusu olmasa da bunun dile getirilmesi bile küçük kızı yaralamaya yeter.

Fizikteki başarısı, bu yapayalnız, incinmiş, ama çok zeki genç kadını CERN’de araştırmacılığa kadar yükseltmiş olmasına rağmen, çevresindeki fizikçilerin rekabet, hırs, kendini gösterme, öne çıkma, tanınma, bilinme, iyi bir işte çalışıp büyük paralar kazanma tutkuları ve şişkin egoları, anlatıcıyı onlardan uzaklaştırır. Çok yalnız ve kendi kabuğundadır. O kabuğu çatlatıp kırmasını, kendini aşmasını sağlayan kişi Kabuk Adam yani Tony olur. Tony, ilk bakışta son derece çirkin, kısa boylu, yüzü ve vücudu yara izleriyle dolu bir siyahidir.

Ötekileştirilenlerin dünyası; dışlananlar, mazlumlar, mağdurlar, haksızlığa uğrayanlar ve ezilenler, Aslı Erdoğan’ın roman ve öykü metinlerinde her zaman odağa aldığı karakterlerdir. Aslı Erdoğan, evrensel bir bakışla, ırk ayrımına, insanların düşünce, din, dil ayrılıkları nedeniyle ötekileştirilmesine karşı çıkar; yoksulun ve kimsesizin yanında olmak ister. Tam anlamıyla hümanist bir yazardır; toplumsal vicdan onun en duyarlı olduğu noktalardan biridir. İnsanlığın, vicdanın sesi onun öykü ve romanlarında derinden derine yankılanır. Aslı Erdoğan, tüm insanları eşit görmek isteyen ütopik düşüncelere derin bir inançla bağlıdır.

Yazarın yarattığı kahramanlar, çoğu kez, ötekileştirilen, yalnız bırakılan, toplum dışına itilen, acı çeken ve işkence gören kişilerdir. Kabuk Adam’da insanların önyargılarını işler Aslı Erdoğan. İnsanların, sorgulanmadan benimsedikleri toplumsal normlara göre davranarak iç özgürlüklerini yitirmelerini, toplumun saçma önyargılarına teslim olup insani yönlerinden uzaklaşmalarını dillendirir.

Adaya gelmesi ve ada yerlisi Kabuk Adam’ı tanımasından kısa süre sonra ona giderek yakınlaştığını duyumsar anlatıcı. Kabuk Adam’ın gözlerinde büyük bir sevgi ve tutku ışığı yanıp söner. Her ikisini geçmişteki yaraları yakınlaştırmıştır birbirlerine. Yalnızlık ve dışlanmışlıkları ortaktır. Hem farklıdırlar birbirlerinden hem de yakındırlar; iki suç ortağı kadar yakın. Genç fizikçi kadın bilim insanları arasında kendini yabancı hisseder; ruhen ötekilik ve dışlanmışlık yaşar; fizik seminerlerinden uzak kalmayı yeğler. Uyumsuz davranışları yüzünden profesörlerin hışmına uğrar.

Genç kadın, Kabuk Adam’ın bakışlarından yansıyan derinliğe, hayat deneyimlerinden edindiği sezgi gücü ve bilgeliğe hayrandır. Onun bakışlarındaki derinlik, genç kadının ruhunun derinlikleriyle buluşur. Adada baş başa gezer, farklı yerlerde dolaşıp sohbet ederlerken Kabuk Adam ilk kez bir beyaz kadınla arkadaş olduğunu; hiçbir beyaz kadının, kabuk satışı haricinde kendisiyle konuşmadığını itiraf eder. Uzun süreden beri hiçbir kadınla birlikte olmadığını da söyler içtenlikle. Birbirlerine yavaş yavaş yüreklerini açar, yaralarını gösterirler. “En gizli yaralarımın kabuklarını birer birer koparıyordu Tony ve bunu nasıl yaptığını anlayamıyordum. Bugün de anlamış değilim.” (s.43) der anlatıcı. Ancak önyargılarına esir olmuştur, onları aşamaz genç kadın; farkında olmadan tümünü bilinçaltına yüklemiştir. Bu önyargıları aşmaya çabalasa da bilinçaltına inen korku ve endişeler yüreğini zincire vurur; içtenliği ve aşkı bir noktada kilitler ne yazık ki. Dahi fizikçi Einstein’in önyargılarla ilgili sözü, genç fizikçi kadının iç yaşantılarını dikkate aldığımızda müthiş bir ironi yaratır: “İnsanın önyargılarını yıkmak, atomu parçalamaktan daha zordur.”

Kabuk Adam’ın geçmişini öğrenince genç kadının ona karşı çekincesi ve korkusu artar. Yıllar önce bir arkadaşına haksızlık eden birini öldürmüş, uzun süre Jamaika’da bir hapishanede kalmış, işkence görmüştür Kabuk Adam. Yüzü ve vücudundaki yaralar ve dişlerinin kırılmış hali, gördüğü işkencedendir. Genç kadının çocukluğunda bilinçaltına yerleşen “katil-baba” kalıbı, Kabuk Adam’la yer değiştirir birdenbire. Genç kadın, içtenlikle ve derin bir aşkla bağlandığı Kabuk Adam’dan çok korkar. Aşk ile korkunun yan yana gelişi, bu çelişkili sarmalın ruhtaki sarsıcı etkileri, insanı düşüncelere yöneltir. Aşkın korkuya, korkunun aşka yol ve yön vermesi, bunların birbirine dönüşümü ve bu çelişik /karmaşık duyguların aynı insana yönelmesi, bir insanlık durumu olarak çok etkileyicidir. Kaçışların, arayışların, yabancılaşmanın, ötekilik ve önyargı zincirlerinin tematik olarak tüm metni kapsadığı görülür.

Romanın ikili karşıtlıklarla kurulan yapısında; karşıtlık ve çelişkilerin üzerinden olayların akışı gerçekleşir. Fizikçilerin temsil ettiği dünyada kurallar, kanunlar ve akılcılık egemendir. Bu dünya maddi ve katı bir dünyadır. Romanın genç kadın anlatıcısı, fizikçiler arasında kendini yabancı hissetse de, son tahlilde o maddi dünyaya mensuptur. Genç kadın, Kabuk Adam karşısında fizikçilerin maddi ve rekabetle dolu dünyasının temsilcisi durumunda kalır. Kabuk Adam Tony, ondan çok farklı bir dünyanın ve hayat algısının temsilcisidir. O, kuraldışıdır; suça eğilimli bir hayat sürdürür, sıklıkla kanun/toplum dışına çıkar. Tony melezdir. Batı değerlerinin, beyaz efendilerin karşısında melezliğiyle var olur. Türkiye’den gelen genç kadının hasbelkader dâhil olduğu Batılı dünya, sömürgecilikle zenginleşmiştir. Tony, maddiyat, akıl ve kurallar karşısında aklın aşımını, coşkuyu, duyguyu, düşleri temsil eder tüm varlığıyla. Marihuana içer; böylece aklın zincirlerinden kurtularak başka bir dünyaya geçer; o dünyanın “algı kapıları”nı açar.

Kabuk Adam’da her iki roman kahramanının travmatik oluşu, ortak yönleridir. İkisi de geçmişlerinde yara almışlardır. Yaraları kabuk bağlamış olsa da en ufak bir darbede sessizce kanamaya başlar. Genç kadının geçmişinde büyük bir duygusal/cinsel incinmişlik, aşkta düş kırıklığı ve bir intihar girişimi saklıdır. Kabuk Adam’a içini açtığında intihar girişiminden de söz eder. Tony çok üzülür, o an onu kaybetmişçesine sarsılır. Kabuk, içe dönüklüğü, kapalılığı temsil eder; naiflik, kırılganlık imgesidir. İçe derinleşme, kabuğun altında gerçekleşir. Kabuk her an kırılıp açılabilir. Sırlar da gizli inciler gibi, yoğunlaşmış gözyaşı gibi dökülür kabuktan.

Genç kadın, önyargılarını ve korkularını aşamaması nedeniyle Kabuk Adam’ı incitecek davranışlar sergiler. En sonunda Kabuk Adam’ı para dilenen biri gibi görüp ona 10 dolar verir. Bu davranışıyla onu kendi dünyasına almadığını ima eder; fizikçi arkadaşlarının olduğu restorana geçerek, Kabuk Adam’ı sahilde düş kırıklığı ve incinmişlikle bırakır. Hâlbuki Kabuk Adam, adada kalıp “kendi kadını” olmasını istemiştir daha birkaç gün önce: “Ben öyle bir kadın istiyorum ki onunla evreni yeniden kurabileyim. Bir aile, bir ev kurmaktan da öte; bütün dünyayı sil baştan beraber yaratmalıyız.” (s.51)

Genç kadın, kısa bir süre sonra hatasını anlar; ama çok geç kalmıştır. Tony birdenbire ortadan kaybolur; bir daha asla kendini göstermez. Genç kadın, onu ne kadar çok arasa da, herkesin çekinip korktuğu yerlilerin arasına girip ondan bir haber sorsa da hiçbir sonuç alamaz. Tony kaybolup gitmiştir. Bir düşün içinde yokluğa karışmış, sır olmuştur adeta. Ne yazık ki genç kadının pişmanlığı hiçbir yarar sağlamaz. Genç kadın, o yabancı ve yalnız eski hayatına döner. Önyargılarına yenik düşmenin acısı içindedir.

Karayipler’in o sakin adasındaki fizik seminerlerinin çok uluslu olması, dünyanın pek çok yerinden birçok fizikçinin o seminerlere katılması ilginçtir. Bu insanlar deney/simülasyon yaparlarken, ıssız adada bir deney/simülasyon nesnesine dönüşüyor gibidirler. Bu nedenle o uzak tropik ada, simge anlam da taşır. Çünkü insanın her yerde aynı olduğunu; temel bazı yönlerinin ve egosunun hiç değişmediğini gösterir. Tüm zaafları ve güçlülüğüyle; yaratıcılığı ve yabanıllığı ile insan. Aslı Erdoğan, işte bu insan gerçekliğini derinden duyumsatır bize.

Genç kadının öykü yazdığını da öğreniriz. Bu adaya, bu kumsala gelişimin bir nedeni varsa eğer, o da anlatmaktı, okyanusun sonsuzluğunu, vahşi ve tutkulu yağmurları, Kabuk Adam’ı. İşte ancak o zaman, öyküler anlattığımı söylediğimde Tony beni benimsedi; onun için gerçek bir insan olmayı o anda başardım, çünkü gerçek bir işle uğraşıyordum. (s.34) Anlatıcı, hayatın öykülere dönüşümünü yaşatır bizlere.

Aslı Erdoğan, romanında mekânı iyi duyumsatıyor. Palmiyelerin uğultusunu, sıcak kumsalları, ılık rüzgârları, tropik yağmurları tüm canlılığıyla yaşıyoruz. Adada yerliler arasında müziğin, dansın, esrarın, içkinin, eğlencenin, her türlü suçun, kaçakçılığın, katilliğin adeta yaşam tarzı olduğu görülüyor. Bir zamanlar baleyle uğraşan genç kadının, bir gece toplu bir eğlence ortamında, esrar kaçakçısı, yakışıklı Faray’la dansı, tropik dünyada müziğin, dansın, cinselliğin uyumlu birlikteliğini ve hayatın sonsuz ritmini yansıtıyor. Kabuk Adam’la hayatının dansını yapabilecekken, onun o naif ve içtenlikli aşkını reddeden; ondan zaman zaman çok korkan genç kadının, aldığı alkolün etkisiyle Faray’la yaptığı dans, bir cinsel birleşme kadar büyülü, çekici ve etkileyici biçimde anlatılır. Hayatın ritmine, hatta evrenin ritmine ayak uydururlar bu dansla. Ancak her şey gibi o da bitecektir; çünkü bir yanılsamadan başka bir şey değildir o büyülü dans. Sinderella’nın masalındaki gibi, bir anda parıltısı, yaldızı ve büyüsü silinip gider. Kabuk Adam, bu dansın adadaki yerliler arasında nasıl anlatıldığını duyar; yoğun bir kıskanma duygusu yaşar ve bunu hiddetle yansıtır genç kadına.

Romanda olaylar düz bir zamansal çizgide akmaz. Metnin iç zamanı farklıdır. Olay bir yıl öncesinde gerçekleşmiştir. Anlatıcı kısa süre kaldığı Karayipler’den Avrupa’ya döner, orada kendi iç sızısını derinden yaşar ve romanın satırlarını kaleme almaya başlar. Sayfalar ilerledikçe geçmişe, bir yıl öncesine uzanır. Böylece roman kahramanı genç kadının anlatımından olayların akışını izlemeye, yaşadıklarının onda bıraktığı etkileri ve izleri anlamaya başlarız.

Genç kadın, Kabuk Adam’ı ebediyen kaybedip adadan ayrıldıktan sonra müthiş bir boşluğa düşer; hiçlik ve anlamsızlık duygusu sarar ruhunu. Ona çok benzeyen bir siyahi adamla tanışınca bütün varlığı ile kendini ona teslim eder. Ne yazık ki bunun da bir yanılsama olduğunu fark eder.

O vahim ve geri dönülmez hatasından sonra ruhsal bir dönüşüm geçirmiştir genç kadın. Bu yolculukla iç dünyasını sorgulamalara açmış; kendini yakından tanımış; hataları ve korkularıyla yüzleşmeyi başarmıştır.

Tüm yaşanmışlıklardan geriye kalan, genç kadının boynunda deniz kabuğundan bir kolyedir sadece. Kabuk Adam’ın boynundan çıkarıp armağan ettiği kolyenin varlığı, roman kahramanı kadar bize de hüzün verir; bir iç sızısı yaratır ruhumuzun derinliklerinde.

İlk kitapların bütün naifliğini ve içtenliğini taşıyan Kabuk Adam, sayfalara sinmiş, süzülmüş insanlık hallerinin derinlikli anlatımlarıyla dolu, etkileyici bir roman. Gelecekte daha ustalaşacak olan, insan hallerinin çelişkili gerçekliğini yakından tanıyan, dili başarıyla yazınsallaştıran, estetik değeri yüksek metinler oluşturan bir yazarı müjdeliyor kendi içinde. O nedenle Kabuk Adam’ın Aslı Erdoğan edebiyatı içindeki yeri anlamlı ve değerli. Şimdiye kadar yazılmış birçok ilk romanda olduğu gibi otobiyografik unsurlar metnin içinde hayli yoğun olarak yer alıyor. İlk eserler, yazarın iç gerçekliğini, çevresindeki kişilerin ve olayların etkilerini, aldığı yara izlerini daha yoğun hissettiriyor. Bir duygudaşlık yaratıyor okurla yazar arasında. O noktadan sonra yeni bir edebiyat serüveninin yaratıcı heyecanlarına açılıyor düşlerin kapıları.

Kabuk Adam, “yazarın hayatının edebiyatına dâhil olduğu” bir roman olmakla birlikte, gerçekliğe ve hayata yeni bakış açıları kazandıran özgün bir eser olarak “edebiyatın unutulmayanları” arasındaki yerini şimdiden almış durumda.

Hülya Soyşekerci
hsoysekerci@gmail.com

MASA Sanat Edebiyat Dergisi, Kasım-Aralık 2016 sayısında yayımlanmıştır.

(*)Aslı Erdoğan, “Kabuk Adam”, Everest Yayınları, Kasım 2013, 7. Basım.

 
 

 

 


 

“KABUK ADAM” ÜZERİNE:
“KABUK ADAM” YAŞANAMAMIŞ BİR AŞK DEĞİLDİR.

http://sanatlaysamak.net/


Hayatta alınan kararlar, yapılan tercihler kadar zamansız dile gelmiş ya da söylenememiş sözlerin de bir o kadar önemi vardır. En kötüsü de sonucu yaşamadan bilememektir. Geriye illaki pişmanlıklar ve hayal kırklıkları kalır; varoluşumuzun bir oyunudur bu bize. Her sayfası büyük bir duygu yoğunluğu taşıyan Aslı Erdoğan’ın ilk kitabı olan Kabuk Adam, en çok da bu varoluş oyununu gözler önüne serer. Yalnızlık, korku, tutunamama üçgeninde kendini var eden ya da yok eden isimsiz kadın anlatıcı – belki de Aslı Erdoğan’ın ta kendisidir – aslında sevmeyi öğrenememenin, sevdiğini söyleyememenin acısını örnekler Kabuk Adam’la. Zaten hayat da bize öğrenemediklerimizin bedelini ödetir.

25 yaşında eski bir balerin, yetenekli amatör bir ressam, şiiri, içkiyi, tutkuyu seven güzel bir kadın. Kendiyle bağdaşmayan, benliğini çürüten bir araştırma merkezinde önemli bir fizikçi. Yine de hayata katlanabilmek için öyküler yazmaya devam eden, başıboş sokaklarda dolaşan toplumun tüm öğretilerini de reddeden, başkaldıran nihilist bir birey. İçten içe yalnız, korkuları olan, ne olduğunu bilmediği bir arayışın örneği. Sahte bir evrenin yarattığı toplumun yabancılaştırdığı, terkedilmiş bir çocuk. İntiharı denemiş, hala da intiharı düşünen biri. Kelimelerin anlatmaya yetmeyeceği, hiçbir duyguyla tamamlanmayacak, ölümle arınamayacak, hiçbir aşkın dönüştüremeyeceği bir insan. Kısaca biz. Aslında ne çok şey var bizden Kabuk Adam’da.

Ve yalnızlığı keşfeden bir insanın içine düştüğü yanılgı: “Hayatını başka bir insanın varlığıyla anlamlandırmak.”

Kabuk Adam Tony, sokak şairi, mistik bir doğa adamı, gettoda büyümüş bir serseri. Geçmişte bir katil, bir uyuşturucu satıcısı, yasadışı bir karakter. Herkesin uzak duracağı, güvenmeyeceği siyah derili bir insan. Buna rağmen gerçek acının olgunlaştırdığı, zorlukların güçlendirdiği korkusuz duyarlı bir aşık, çirkin görünümünün altında taşıdığı güzel bir ruh, koca bir yürek. Kabuklarını sıyırınca karşımıza çıkan gerçek bir insan. Her şeyden önemlisi sevmeyi bilen bir insan. Her şeyden daha acısı sevmeyi bilmeyene sevmeyi öğretemeyecek sevmeyi bilen insan.

Görünenlerin aldatıcılığı… Güzel bir kadın, parlak bir kariyer yolunda ilerleyebilecek biri ve çirkin görünümlü hayatın en aşağısında Kabuk Adam. Ancak gerçek o kadar farklı ki. Ölümün koynunda ölümsever bir kadın, zorlu hayata karşı mücadele eden yaşamsever Kabuk Adam. Ve yine belki görünenlerin aldatıcılığıdır bu. Kim bilir? Varlık ve hiçlik; yaşam ve ölüm; sürekli birbirini kollayan iki büyük düşman bir arada var olabilir mi? Sevmeyi bilen bir insanı yaralayacak en büyük acı, sevmeyi bilmeyen birini sevmesi değil midir? Anlatıcı yalnız kadın, sevmeyi öğrenememişti ama sevmeyi bilmediğinden değildi pişmanlığı, sevmekten korku duyulmaması gerektiğini öğrenememişti. Asıl pişmanlığı bunaydı. Çünkü Kabuk Adam karşılıksız, çıkarsız, gerçek sevginin kanat çırpınışını hissettirmişti.

Kabuk Adam, anlatıcı kadının karşısında tüm zıtlığıyla var olmuştu. Korkunun karşısında cesaret, aşksızlığın karşısında aşk, sahtenin karşısında gerçek… Anlatıcı kadın, Kabuk Adam’ın gerçek hayatında tutunamamaktan korkuyordu. Kendi hayatına alışmıştı. Yalnız, sevgisiz, korkulu, sıkkın, sıradan bir hayat. Korkunun kitabıdır Kabuk Adam.

Kabuk Adam; yalnız, bağımsız kadının sahte dünyasını başkalaştıracağı bir fırsat mıydı, yalnızlıktan çıkarıp alacağı mutlu, gerçek bir evrenin anahtarı mıydı? Ama yalnızlığı ve korkuları her şeyden daha güçlüydü. Aşk kadar güçlü bir duyguyu alt edecek kadar güçlüydü onun korkuları. “Hiçbir zaman sonuna kadar gidemeyeceğim diyordu.” Ve öyle de oldu.

Yaşanamamış bir aşk değildir Kabuk Adam, Yaşanamamış bir cinselliktir. Olması gereken, tadında bırakılmış bir aşk hikayesi. Cinsellikle kirlenmemiş, duyguların kavuştuğu gerçek bir aşktır. Neden daha fazlası beklenir ki, neden daha fazlası istenir ki?

Öyle içten, öyle duygu yüklü bir anlatımı var ki Aslı Erdoğan’ın varoluş sancısı yaşayan, yalnızlığı duyumsayan, kendini toplumdan soyutlayan, ölümle yaşam arasında gidip gelen çoğu kişi, kendini bulur onun cümlelerinde. 27 yaşında yazdığı bu ilk kitabında ne denli büyük bir yazar olacağının da sinyallerini vermiştir Aslı Erdoğan. Hayatın duygulardan ibaret olduğuna inananların mutlaka okuması gereken bir kitaptır Kabuk Adam. Hayatta duygulara önem veren insanlar için yazılmıştır Kabuk Adam.




Kabuk Adam - Aslı Erdoğan

http://blog.milliyet.com.tr

Sadece benimdi,
zincirlerinden boşalmış bir at gibi koşan
beyaz okyanus
ve kum tepeciklerine gömdüm,
altın anahtarını yalnızlığımın...(S.82)
Okuduğum tarih:17-19 Nisan 2007
Kabuk Adam-Aslı Erdoğan
Türkiye İşbankası Kültür yayınları
1.Baskı Şubat-2002
Ajandama Yazdıklarım:

Aslı Erdoğan ismini medyadan duymuştum, ama okumamıştım. Gerilim kitaplarını sevmediğim için.Kitabı kızım almış, merak ettim okudum, ama pek gerilmedim.Ekzotik bir coğrafyada (Karayiplerde-hani korsanları meşhur ya... orası işte) yaşanmış ekzotik bir aşk, birazcık gerilimli bir roman...ya da bana öyle geldi -:)) Ama akıcı bir roman hemen okuyabilirsiniz.

Yazar hem Türkiye'de hem de dünyada tanınmış birisi ve gelecek vaadettiği yazılıyor. Altyapısı güçlü ve çeşitli ödüller de almış. Özellikle yeni nesil okuyucuların beğendiği bir yazar isteyen okuyabilir. Kitaptan Alıntılar:

-Yaşadığımız anları dondurup cümlelere dökme çabası, çiçekleri kurutup kitap yaprakları arasında, ölümsüzleştirmeye benzer. Hepimizin çoktan öğrendiği gibi, bir öykü, gerçekten yaşanmış da olsa, gerçekliği yansıtmaktan çok uzaktır, onun birkaç resminden, simgesinden oluşmuştur. Az sonra başlayacağım, Karayipler’de geçen o korkunç öyküyü yaşamış kişi benim. Oysa biliyorum ki, son noktayı koyduğumda, elimde bulacağım, gerçeğin tortusundan ibaret olacak.(S.7)

-Kurallara sıkı sıkıya bağlı, hep kabızmış izlenimi veren insanların, azıcık kuraldışı ve asi olanları tanımakta olağanüstü bir içgüdüleri vardır.(s.19)

-Ölümün ve işkencenin hapishanenin kıyılarında yaşayan yasadışı insanların hayatları(dostlukları) iki temele dayanır:Güven ve cesaret. Bu değerlerden yoksun biri, tuzaklarla, bilmecelerle dolu bu dünyaya gözucuyla bile bakmamalı, hele hele onu tanıdığını öne sürmeye kalkışmamalıdır. (s.77) -Gündelik hayat denilen o sığ, engin denizde bir dizi mercandan başka bir şey değil işlediğimiz cinayetler, gizli suçlar, sırlar.(s.99)

Herkesin kendi yazgısını yaşamaya mahkûm edildiği bir dünya. Tutunamayanlar, ötekiler dışlanmışlar, terk edilmişler, istenmemişler... Kimse, ama kimse, büyük hayal kırıklıkları yaşamak istemiyor. Zaten kim 'öteki'ne güvenip, kendi varlığını başkasına emanet edebilir ki? Yaşamı geçmişe, geleceğe ipotekli olanlar bugünü nasıl yaşayabilir ki? Birisinin dediği gibi, o uzun koşuda hedef, aslında yolun ortasında. Ama bunu o kadar geç fark ediyoruz ki? bugün artık biliyorum: hayatın bizlere verip verebileceği tek odül, tek armağan, sevgi dolu bir insandır ve biz böyle bir insanı, ilk fırsatta katlederiz. sonra da, ömür boyu, bu asla bağışlanmayan günahın lanetini sırtımızda taşırız."

Aslı Erdoğan 1967 istanbul doğumlu. Yükseköğrenimini Boğaziçi Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği Bölümü'nde tamamladı. Aynı Üniversiteden Fizik Yüksek Lisans derecesi aldı. İki yıl, Cern'de (Avrupa Yüksek Enerji Fiziği Laboratuvarı) çalıştı. Rio de Janeiro Üniversitesi'nde başladığı doktorayı bırakarak kendini bütünüyle yazmaya verdi. İlk romanı <ı>Kabuk Adam</ı> 1994 yılında, öykü kitabı <ı>Mucizevi Mandarin </ı>1996'da yayınlandı. "Tahta Kuşlar" adlı öyküsü Deutsche Welle ödülü kazandı (1997). sekiz dile çevrildi. <ı>Kırmızı Pelerinli Kent</ı> adlı ikinci romanı 1998 yılında yayınladı. Radikal'de yazdığı köşe yazıları <ı>Bir Yolculuk Ne Zaman Biter</ı> adlı kitabında topladı.(2000)

Yayınevi Notu:(Arkakapak)

Dünya okurlarınca "geleceğe kalacak elli yazar" arasında sayılan Aslı Erdoğan'ın yayımlandığı günden bugüne değerini ve yerini hiç kaybetmemiş ilk romanı: Kabuk Adam. Türk edebiyatında olduğu kadar dünya edebiyatında da yeni bir yazarın doğuşuna tanıklık eden bir kitap. Şık olmakla cinayet işlemek arasındaki o çok ince çizginin öyküsü.

Size Kabuk Adam'ın öyküsünü anlatacağım, tropik bir adayı, cinayet ve işkencenin, şiddetin bataklığında filizlenen bir aşkı, içinde yetiştiği toprak kadar acı dolu bir aşkı anlatacağım. Çıldırtıcı gücünü sonuna dek yaşanmayan arzulardan, en gizli hayallerden alan bir tutkuyu, ölümle yaşamın sınırında kurulan mucizevi bir dostluğu ve bütün yıkımların nedeni olan korkuyu, insanın en temel özelliği olan korkusunu, alçaklığını, umutsuz yalnızlığını.. Tropiklerde, o gözden ırak adada öğrendim ki, cennetle cehennem iç içedir, ancak bir katil bir peygamber olabilir ve insan bir başkasına, aynı karabüyü ayinlerindeki gibi, dönüşebilir, çünkü insanın tam zıddı gene kendisidir. (Arka Kapak)


 



 

http://www.milliyet.com.tr

Dünya okurlarınca “geleceğe kalacak elli yazar” arasında sayılan Aslı Erdoğan’ın sayılan Aslı Erdoğan’ın yayımlandığı günden bugüne değerini ve yerini hiç kaybetmemiş ilk romanı: Kabuk Adam. Türk edebiyatında olduğu kadar dünya edebiyatında da yeni bir yazarın doğuşuna tanıklık eden bir Kitap. Şık olmakla cinayet işlemek arasındaki o çok ince çizginin öyküsü.

“Size Kabuk Adam'ın öyküsünü anlatacağım, tropik bir adayı, cinayet ve işkencenin, şiddetin bataklığında filizlenen bir aşkı, içinde yetiştiği toprak kadar acı dolu bir aşkı anlatacağım. Çıldırtıcı gücünü sonuna dek yaşanmayan arzulardan, en gizli hayallerden alan bir tutkuyu, ölümle yaşamın sınırında kurulan mucizevi bir dostluğu ve bütün yıkımların nedeni olan korkuyu, insanın en temel özelliği olan korkusunu, alçaklığını, umutsuz yalnızlığını.. Tropiklerde, o gözden Irak adada öğrendim ki, cennetle cehennem iç içedir, ancak bir katil bir peygamber olabilir ve insan bir başkasına, aynı karabüyü ayinlerindeki gibi, dönüşebilir, çünkü insanın tam zıddı gene kendisidir.”

Kendine özgü sesinin hep başka sesleri arayarak koruyan Aslı Erdoğan’ın en çok konuşulan kitaplarından biri: “Hayatın Sessizliğinde.” Sadece başka metinlerin de, başka disiplinlerin de seslerini yankılayan bir ses…

Valid HTML 4.01 Transitional

Valid CSS!