Borges Portre Çalışması




Borges'ten Şiirler

(Borges Öyküleri üzerine denemeler)


Anasayfaya

Eleştiri sayfasına


 
 

 

 

ANLAR

Sil baştan yaşama şansım olsaydı eğer,
Oturup saymazdım eski yanlışlarımı.
Kusursuz olmaya çalışmaz, rahat bırakırdım yüreğimi.
Ve elbette çok daha çoşkulu olurdu sevdalarım,
İçine az buçuk da ciddiyet katılmış.
Bu denli titiz olmazdım hiç, öyle bir şansım olsaydı eğer.
Korkmazdım daha çok riske girmekten
Daha çok yolculuğa çıkar,
Gün doğumlarını kaçırmazdım asla;
Hele dağlara tırmanmanın keyfini.
Hiç bilmediğim yerlere giderdim gidebildiğimce.
Doyasıya dondurma yer, boş verirdim kuru nimetlere.
Öyle bir şansım olsa idi eğer,
Dertlerim de yaşamın gerçeğini taşırdı,
Yalnızca düşlerin değil.
İşte hani onlardan,
Her saniyesini verimli geçirenlerden biriydim.
Aynı anlara geri dönebilse idim eğer,
Yalnızca iyi ve güzel olanları tatmak isterdim yeniden.
Yanında termometresi, bir şişe suyu, şemsiyesi ve
Paraşütsüz yerinden kıpırdamayanlardan biriydim.
Ama yeni baştan başlayabilse idim eğer,
İyice hafiflemiş olarak çıkardım yolculuklara.
İlkbahara yalınayak girer,
Sonbahara dek unuturdum pabuçlarla yürümeyi.
Hiç bilinmeyen yollara dalardım,
Tadını çıkarırdım gün ışığının,
Çocuklarla daha çok oynardım,
Sil baştan yapabilseydim eğer...
Ama heyhat, seksen beşindeyim artık
Ve biliyorum ki...
Ölmekteyim...
 

Ben, ne yazık ki Borges’im 

“Zaman beni sürükleyen bir nehir, ama nehir benim;
Beni parçalayan bir kaplan, ama kaplan benim.
Beni tüketen bir ateş, ama ateş benim.
Evren, ne yazık ki, gerçek;

ben, ne yazık ki Borges’im...”

 

 Körlük

Kimse yakınıp yerindiğimi sanmasın
Bu lûtfundan Yüce Tanrının
Bana ilâhi bir şaka yaptı
Kitabı ve körlüğü aynı anda bağışladı

 


Bir rüya gibi ağır yalnızlık
kentin yakınlarında durdu.
Çanlar hüznünü topluyor
dağınık günün.  Yeni ay
Göyüzünde küçük bir ses
Alacakaranlıkla birlikte
Kent tekrar kıra dönüşüyor.


 

Sitemizdeki Borges İncelemeleri

  Öykü İncelemeleri

 

 

Valid CSS!